Ruzie over de opvoeding

Ruzie over opvoeding komt bij bijna alle ouders voor. Jullie zijn het eens over het doel, een gelukkig kind dat zich goed kan redden, en oneens over de weg ernaartoe. De een vindt dat regels duidelijkheid geven. De ander vindt dat een kind ruimte nodig heeft. Omdat het om je kind gaat, voelt elk meningsverschil meteen groot.

Waar ruzie over opvoeding vandaan komt

Je voedt op met wat je zelf hebt meegekregen. Sommige mensen herhalen wat hun ouders deden, omdat het vertrouwd is. Anderen doen bewust het tegenovergestelde, omdat ze iets hebben gemist. 'Bij ons thuis at je gewoon je bord leeg.' 'En daarom ga ik onze dochter daar nooit toe dwingen.' Jullie verdedigen dan niet alleen een regel, maar ook je eigen jeugd.

Daarom is het zo moeilijk om er zakelijk over te blijven. Een opmerking over jouw aanpak hoor je als een oordeel over wat voor vader of moeder je bent. En weinig dingen raken dieper dan dat.

De strenge en de toegeeflijke ouder

Bij veel stellen ontstaat een vaste rolverdeling. De een bewaakt de regels, de ander is soepeler. Dat begint als een klein verschil en groeit doordat jullie elkaar gaan compenseren. Hoe strenger de een optreedt, hoe meer de ander verzacht. Hoe meer de ander toegeeft, hoe strenger de eerste denkt te moeten zijn.

Na een tijd voelen beiden zich miskend. De strenge ouder denkt: ik ben altijd de boeman. De soepele ouder denkt: jij bent veel te hard. In werkelijkheid liggen jullie opvattingen dichter bij elkaar dan het lijkt. Het is de wisselwerking die jullie uit elkaar duwt.

De momenten waarop het botst

Ruzie over de kinderen ontstaat zelden tijdens een rustig gesprek. Het gebeurt midden in de situatie, als er snel iets beslist moet worden.

• Aan tafel: wat een kind moet eten en hoe lang het moet blijven zitten.
• Bij het naar bed gaan: nog een verhaaltje, of nu echt slapen.
• Schermtijd: hoeveel, wanneer en wie het afpakt.
• Straf en consequenties: wat redelijk is en of je een dreigement uitvoert.
• School en huiswerk: helpen of zelf laten ontdekken.
• Zakgeld, uitgaan en vrijheid bij oudere kinderen.

Op zulke momenten grijpt een van jullie in terwijl de ander al bezig was. 'Laat hem nou even.' Die ene zin, uitgesproken waar je kind bij is, voelt als ondermijnd worden. De ruzie die daarna volgt, gaat dan niet meer over het toetje, maar over gezag en respect.

Wat je kind ervan merkt

Kinderen hebben snel door wie waarover gaat. Als nee bij de een nee is en bij de ander misschien, gaan ze shoppen. Dat is geen kwade wil, het is slim gedrag. Het vergroot wel de spanning tussen jullie, want de ouder die omzeild wordt voelt zich buitenspel gezet.

Kinderen hoeven niet twee identieke ouders te hebben. Ze kunnen prima omgaan met een vader die anders voorleest dan een moeder. Wat het lastig maakt, is als jullie elkaar openlijk afvallen. Een verschil van mening is voor een kind te volgen. Twee ouders die elkaar onderuithalen, zijn dat veel minder.

Van tegenover elkaar naar naast elkaar

De meeste winst zit buiten het moment zelf. Praat op een rustige avond over wat jullie allebei belangrijk vinden, niet over wie er gisteren fout zat. Vraag door naar het waarom. 'Waarom vind jij het zo belangrijk dat ze haar bord leeg eet?' levert vaak een verhaal op dat je nog niet kende. Daarmee wordt het standpunt van je partner begrijpelijk, ook als je het er niet mee eens bent.

Spreek af dat degene die begonnen is, het afmaakt, en dat de ander pas achteraf zegt wat hij of zij ervan vond. Kies daarnaast een paar regels waar jullie echt achter staan en laat de rest los. Niet elk verschil hoeft opgelost te worden. Het scheelt al veel als je weet dat je partner je niet afvalt waar de kinderen bij zijn.